ఉపనిషత్ వాక్య చింతన

Telugu

ఉపనిషత్ వాక్య చింతన

తస్మాద్బ్రాహ్మణః పాండిత్యం నిర్విద్య బాల్యేన తిష్ఠాసేత్ | బాల్యం చ పాండిత్యం చ నిర్విద్య అథ మునిః | అమౌనం చ మౌనం చ నిర్విద్య అథ బ్రాహ్మణః | స బ్రాహ్మణః కేన స్యాత్ ? యేన స్యాత్ తేనేదృశ ఏవ | అతోన్యదార్తమ్ ||— బృహదారణ్యక ఉపనిషత్తు 3.5.1

బృహదారణ్యక ఉపనిషత్తులోని ఈ మంత్రం ఆత్మజ్ఞానాన్ని పొందిన బ్రాహ్మణుడు తన జీవితాన్ని ఏ విధంగా గడపాలో మరియు జ్ఞాన నిష్ఠలో ఎలా స్థిరపడాలో వివరిస్తుంది. ఇది కేవలం బాహ్య పాండిత్యాన్ని కాక, అంతర్గత ఆత్మ సాక్షాత్కారాన్ని మరియు దాని ఫలితంగా కలిగే సహజ స్థితిని సూచిస్తుంది.

శ్రీ శంకరాచార్య భాష్యం

తస్మాత్ ఏవంభూతాత్మానుభవాత్ బ్రాహ్మణః పాండిత్యం నిర్విద్య ఆత్మవిజ్ఞానం నిశ్శేషం కృత్వా తత్సామర్థ్యం ప్రాప్య బాల్యేన తిష్ఠాసేత్ | బాల్యం చ పాండిత్యం చ నిర్విద్య అథ మునిః | మననాత్ మునిః | అమౌనం చ మౌనం చ నిర్విద్య అథ బ్రాహ్మణః | స బ్రాహ్మణః కేన స్యాత్ ? యేన స్యాత్ తేనేదృశ ఏవ బ్రాహ్మవిదేవ సః | అతోన్యదార్తమ్ వినాశీ ||

• పాండిత్యము: ఇక్కడ పాండిత్యము అంటే కేవలం వేద శాస్త్రాలలోని శబ్ద పరిజ్ఞానం కాదు. ఆచార్యుని ద్వారా మరియు వేదాంత వాక్యాల ద్వారా కలిగే సంపూర్ణ ఆత్మ విజ్ఞానాన్ని ఇక్కడ పాండిత్యము అని పిలుస్తారు. ఈ జ్ఞానాన్ని పొందిన తర్వాత సాధకుడు తన పాండిత్యం పట్ల ఉన్న అహంకారాన్ని వదిలిపెట్టాలి.

• బాల్యము: బాల్యము అంటే చిన్నపిల్లల వలె ప్రవర్తించడం కాదు, కానీ వారిలో ఉండే అహంకార రాహిత్యం, కపటం లేని తనం మరియు పండితమానిత్వం లేని సహజ స్థితిని కలిగి ఉండటం. జ్ఞాని తన జ్ఞానాన్ని ప్రదర్శించకుండా, ఇంద్రియ నిగ్రహంతో ఆత్మ నిష్ఠలో ఉండటమే బాల్యము.

• ముని: పాండిత్యాన్ని మరియు బాల్యాన్ని రెండింటినీ అధిగమించిన తర్వాత సాధకుడు ముని అవుతాడు. ముని అంటే నిరంతరం ఆత్మను మననం చేసేవాడు. ఆత్మ తప్ప అన్యమైనది ఏదీ లేదని నిశ్చయించుకుని, బాహ్య విషయాల నుండి మనస్సును ఉపసంహరించుకోవడమే ఈ స్థితి.

• బ్రాహ్మణుడు: చివరగా ముని స్థితిని కూడా దాటి, మౌనము మరియు అమౌనము (జ్ఞానాభిమానము) రెండింటినీ వదిలివేసినవాడే నిజమైన బ్రాహ్మణుడు. ఇక్కడ బ్రాహ్మణుడు అంటే బ్రహ్మమునందు నిరంతరం నెలకొని ఉన్నవాడు అని అర్థం.

శ్రీ సచ్చిదానందేంద్ర సరస్వతీ స్వామివారు శంకరుల భాష్యాన్ని అనుసరించి ఇక్కడ ఒక ముఖ్యమైన విషయాన్ని స్పష్టం చేస్తారు. ఈ మంత్రంలో చెప్పబడినవి కొత్తగా చేయవలసిన క్రియలు లేదా విధి కాదు. ఆత్మజ్ఞానం కలిగిన తర్వాత అజ్ఞానం తొలగిపోవడంతో సహజంగా కలిగే జ్ఞాన నిష్ఠా క్రమాన్ని ఇది వివరిస్తుంది. అనగా, ఆత్మజ్ఞాని తన అజ్ఞానాన్ని మరియు దాని కార్యాలైన అధ్యారోపాలను తొలగించుకుంటూ వెళ్ళే అపవాద ప్రక్రియ ఇది.

జ్ఞాని లోకంలో తనను తాను ఒక గొప్ప పండితుడిగా, ధార్మికుడిగా లేదా విశిష్టమైన వ్యక్తిగా ప్రదర్శించుకోకూడదని శంకరులు స్పష్టం చేశారు. ఆత్మజ్ఞానము పొందిన సాధకుడు తన పాండిత్యాన్ని, సద్గుణాలను లోకానికి చాటుకోవాలనే తాపత్రయాన్ని పూర్తిగా వదిలివేసి, అహంకారము లేని సహజ స్థితిలో ఉండటమే నిజమైన జ్ఞాన నిష్ఠ.

శ్రీ శంకరాచార్యుల భాష్యము మరియు శ్రీ సచ్చిదానందేంద్ర సరస్వతీ స్వామివారి వివరణల ప్రకారం దీని ముఖ్య అంశాలు ఇక్కడ ఉన్నాయి:

• అనావిష్కుర్వన్నత: జ్ఞాని తనలోని జ్ఞానాన్ని లేదా పాండిత్యాన్ని ఇతరుల ప్రశంసల కోసం బయట పెట్టకూడదు. తనను తాను ఒక సామాన్యుడి వలె ఉంచుకుంటూ, ఇతరులకు తన గొప్పతనం తెలియకుండా ప్రవర్తించాలి. దీనినే శంకరులు తనను తాను వెల్లడి చేసుకోకపోవడం అని పిలిచారు.

• బాల్యము: ఇక్కడ బాల్యము అంటే చిన్నపిల్లల వలె అజ్ఞానంతో లేదా నియమ రహితంగా ప్రవర్తించడం కాదు. చిన్నపిల్లలకు తమ గొప్పతనాన్ని చాటుకోవాలనే అహంకారం ఎలా ఉండదో, జ్ఞాని కూడా తన పాండిత్య గర్వాన్ని వదిలివేసి ఉండాలి. తనకున్న మేధస్సును లేదా శాస్త్ర పరిజ్ఞానాన్ని ప్రదర్శించకపోవడమే ఈ స్థితి యొక్క ముఖ్య లక్షణం.

• దమ్భ దర్ప రాహిత్యము: లోకంలో గౌరవం పొందాలనే కోరిక జ్ఞానానికి ఆటంకం కలిగిస్తుంది. కాబట్టి, జ్ఞాని తనను తాను ఒక విశిష్ట వ్యక్తిగా కాకుండా, లోకంలో ఒక అనామకుడిగా ఉండటానికి ప్రయత్నించాలి. తనలోని సద్గుణాలను కూడా రహస్యంగా ఉంచడమే జ్ఞానికి అలంకారం.

• కర్తృత్వ త్యాగము: తాను జ్ఞానిని అనే అహంకారం కూడా ఒక రకమైన అధ్యాసయే. అందువల్ల, ఆత్మయందే నిష్ఠ కలిగి ఉండి, బాహ్య ప్రపంచంలో ఎటువంటి ప్రత్యేక గుర్తింపును కోరుకోకుండా ఉండటమే శ్రేష్ఠమని శంకరులు బోధించారు. జ్ఞాని తన జ్ఞాన బలంతో అహంకారాన్ని జయించి, సహజ స్థితిలో ఉండాలి.

శ్రీ సచ్చిదానందేంద్ర సరస్వతీ స్వామివారు దీనిని వివరిస్తూ, జ్ఞానము అనేది ఒక బాహ్యమైన వేషం కాదు, అది అంతర్గతమైన అహంకార నివృత్తి అని చెబుతారు. జ్ఞాని తనను తాను వెల్లడి చేసుకోకుండా ఉండటం అనేది ఒక కృత్రిమ ప్రయత్నం కాదు, అది ఆత్మలో లీనమైన వానికి కలిగే సహజమైన స్థితి. లోక ప్రసిద్ధి కోసం ప్రాకులాడటం అనేది అజ్ఞాన లక్షణమని స్వామివారు హెచ్చరిస్తారు.

https://tattvajignasa.in/

Kannada

ಉಪನಿಷತ್ ವಾಕ್ಯ ಚಿಂತನೆ

ತಸ್ಮಾದ್ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಪಾಂಡಿತ್ಯಂ ನಿರ್ವಿದ್ಯ ಬಾಲ್ಯೇನ ತಿಷ್ಠಾಸೇತ್ | ಬಾಲ್ಯಂ ಚ ಪಾಂಡಿತ್ಯಂ ಚ ನಿರ್ವಿದ್ಯ ಅಥ ಮುನಿಃ | ಅಮೌನಂ ಚ ಮೌನಂ ಚ ನಿರ್ವಿದ್ಯ ಅಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ | ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಕೇನ ಸ್ಯಾತ್? ಯೇನ ಸ್ಯಾತ್ ತೇನೇದೃಶ ಏವ | ಅತೋನ್ಯದಾರ್ತಮ್ ||

— ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕ ಉಪನಿಷತ್ತು ೩.೫.೧

ಬೃಹದಾರಣ್ಯಕ ಉಪನಿಷತ್ತಿನ ಈ ಮಂತ್ರವು ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನು ತನ್ನ ಜೀವನವನ್ನು ಹೇಗೆ ಕಳೆಯಬೇಕು ಮತ್ತು ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಗೆ ಸ್ಥಿರವಾಗಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಇದು ಕೇವಲ ಬಾಹ್ಯ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನಲ್ಲದೆ, ಆಂತರಿಕ ಆತ್ಮ ಸಾಕ್ಷಾತ್ಕಾರವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಪರಿಣಾಮವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತದೆ.

ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯ ಭಾಷ್ಯ

ತಸ್ಮಾತ್ ಏವಂಭೂತಾತ್ಮಾನುಭವಾತ್ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಪಾಂಡಿತ್ಯಂ ನಿರ್ವಿದ್ಯ ಆತ್ಮವಿಜ್ಞಾನಂ ನಿಶ್ಶೇಷಂ ಕೃತ್ವಾ ತತ್ಸಾಮರ್ಥ್ಯಂ ಪ್ರಾಪ್ಯ ಬಾಲ್ಯೇನ ತಿಷ್ಠಾಸೇತ್ | ಬಾಲ್ಯಂ ಚ ಪಾಂಡಿತ್ಯಂ ಚ ನಿರ್ವಿದ್ಯ ಅಥ ಮುನಿಃ | ಮನನಾತ್ ಮುನಿಃ | ಅಮೌನಂ ಚ ಮೌನಂ ಚ ನಿರ್ವಿದ್ಯ ಅಥ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ | ಸ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಃ ಕೇನ ಸ್ಯಾತ್? ಯೇನ ಸ್ಯಾತ್ ತೇನೇದೃಶ ಏವ ಬ್ರಾಹ್ಮವಿದೇವ ಸಃ | ಅತೋನ್ಯದಾರ್ತಮ್ ವಿನಾಶೀ ||

• ಪಾಂಡಿತ್ಯ: ಇಲ್ಲಿ ಪಾಂಡಿತ್ಯವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ವೇದ ಶಾಸ್ತ್ರಗಳಲ್ಲಿನ ಶಬ್ದ ಪರಿಜ್ಞಾನವಲ್ಲ. ಆಚಾರ್ಯರ ಮೂಲಕ ಮತ್ತು ವೇದಾಂತ ವಾಕ್ಯಗಳ ಮೂಲಕ ಉಂಟಾಗುವ ಸಂಪೂರ್ಣ ಆತ್ಮ ವಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಇಲ್ಲಿ 'ಪಾಂಡಿತ್ಯ'ವೆಂದು ಕರೆಯಲಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ನಂತರ ಸಾಧಕನು ತನ್ನ ಪಾಂಡಿತ್ಯದ ಮೇಲಿರುವ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಡಬೇಕು.

• ಬಾಲ್ಯ: ಬಾಲ್ಯವೆಂದರೆ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ವರ್ತಿಸುವುದಲ್ಲ, ಆದರೆ ಅವರಲ್ಲಿರುವ ಅಹಂಕಾರರಾಹಿತ್ಯ, ಕಪಟವಿಲ್ಲದಿರುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಪಂಡಿತಮಾನಿತ್ವವಿಲ್ಲದ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಹೊಂದಿರುವುದು. ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸದೆ, ಇಂದ್ರಿಯ ನಿಗ್ರಹದಿಂದ ಆತ್ಮನಿಷ್ಠೆಯಲ್ಲಿರುವುದೇ ಬಾಲ್ಯ.

• ಮುನಿ: ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಮತ್ತು ಬಾಲ್ಯವನ್ನು ಎರಡನ್ನೂ ಮೀರಿದ ನಂತರ ಸಾಧಕನು ಮುನಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ. ಮುನಿ ಎಂದರೆ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಆತ್ಮವನ್ನು ಮನನ ಮಾಡುವವನು. ಆತ್ಮವನ್ನು ಹೊರತುಪಡಿಸಿ ಅನ್ಯವಾದದ್ದು ಯಾವುದೂ ಇಲ್ಲವೆಂದು ನಿಶ್ಚಯಿಸಿಕೊಂಡು, ಬಾಹ್ಯ ವಿಷಯಗಳಿಂದ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಹಿಂಪಡೆಯುವುದೇ ಈ ಸ್ಥಿತಿ.

• ಬ್ರಾಹ್ಮಣ: ಅಂತಿಮವಾಗಿ ಮುನಿ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ಸಹ ದಾಟಿ, ಮೌನ ಮತ್ತು ಅಮೌನ (ಜ್ಞಾನಾಭಿಮಾನ) ಎರಡನ್ನೂ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟವನೇ ನಿಜವಾದ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ. ಇಲ್ಲಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಎಂದರೆ ಬ್ರಹ್ಮದಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿ ನೆಲೆಸಿರುವವನು ಎಂದರ್ಥ.

ಶ್ರೀ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದೇಂದ್ರ ಸರಸ್ವತೀ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಶಂಕರ ಭಾಷ್ಯವನ್ನು ಅನುಸರಿಸಿ ಇಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮುಖ್ಯವಾದ ವಿಷಯವನ್ನು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸುತ್ತಾರೆ. ಈ ಮಂತ್ರದಲ್ಲಿ ಹೇಳಲಾದವುಗಳು ಹೊಸದಾಗಿ ಮಾಡಬೇಕಾದ ಕ್ರಿಯೆಗಳು ಅಥವಾ ವಿಧಿಯಲ್ಲ. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನ ಉಂಟಾದ ನಂತರ ಅಜ್ಞಾನವು ತೊಲಗಿಹೋಗುವುದರಿಂದ ಸಹಜವಾಗಿ ಉಂಟಾಗುವ ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠಾ ಕ್ರಮವನ್ನು ಇದು ವಿವರಿಸುತ್ತದೆ. ಅಂದರೆ, ಆತ್ಮಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಅಜ್ಞಾನವನ್ನು ಮತ್ತು ಅದರ ಕಾರ್ಯಗಳಾದ ಅಧ್ಯಾರೋಪಗಳನ್ನು ತೆಗೆದುಹಾಕುತ್ತಾ ಸಾಗುವ ಅಪವಾದ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಇದಾಗಿದೆ.

ಜ್ಞಾನಿಯು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಒಬ್ಬ ದೊಡ್ಡ ಪಂಡಿತನಾಗಿ, ಧಾರ್ಮಿಕನಾಗಿ ಅಥವಾ ವಿಶಿಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಾರದೆಂದು ಶಂಕರರು ಸ್ಪಷ್ಟಪಡಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಆತ್ಮಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪಡೆದ ಸಾಧಕನು ತನ್ನ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು, ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಸಾರುವ ತವಕವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟು, ಅಹಂಕಾರವಿಲ್ಲದ ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರುವುದೇ ನಿಜವಾದ ಜ್ಞಾನನಿಷ್ಠೆ.

ಶ್ರೀ ಶಂಕರಾಚಾರ್ಯರ ಭಾಷ್ಯ ಮತ್ತು ಶ್ರೀ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದೇಂದ್ರ ಸರಸ್ವತೀ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರ ವಿವರಣೆಗಳ ಪ್ರಕಾರ ಇದರ ಮುಖ್ಯಾಂಶಗಳು ಇಲ್ಲಿವೆ:

• ಅನಾವಿಷ್ಕುರ್ವನ್ನತ (ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು): ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಜ್ಞಾನವನ್ನು ಅಥವಾ ಪಾಂಡಿತ್ಯವನ್ನು ಇತರರ ಪ್ರಶಂಸೆಗಾಗಿ ಹೊರಹಾಕಬಾರದು. ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯನಂತೆ ಇರಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ, ಇತರರಿಗೆ ತನ್ನ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ವರ್ತಿಸಬೇಕು. ಇದನ್ನೇ ಶಂಕರರು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಎಂದು ಕರೆದಿದ್ದಾರೆ.

• ಬಾಲ್ಯ: ಇಲ್ಲಿ ಬಾಲ್ಯವೆಂದರೆ ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಂತೆ ಅಜ್ಞಾನದಿಂದ ಅಥವಾ ನಿಯಮರಹಿತವಾಗಿ ವರ್ತಿಸುವುದಲ್ಲ. ಸಣ್ಣ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ತಮ್ಮ ಶ್ರೇಷ್ಠತೆಯನ್ನು ಸಾರಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಹಂಕಾರ ಹೇಗೆ ಇರುವುದಿಲ್ಲವೋ, ಜ್ಞಾನಿಯು ಕೂಡ ತನ್ನ ಪಾಂಡಿತ್ಯದ ಗರ್ವವನ್ನು ಬಿಟ್ಟುಬಿಟ್ಟಿರಬೇಕು. ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಮೇಧಸ್ಸು ಅಥವಾ ಶಾಸ್ತ್ರ ಪರಿಜ್ಞಾನವನ್ನು ಪ್ರದರ್ಶಿಸದಿರುವುದೇ ಈ ಸ್ಥಿತಿಯ ಮುಖ್ಯ ಲಕ್ಷಣ.

• ದಂಭ ದರ್ಪ ರಾಹಿತ್ಯ (ಆಡಂಬರ ಮತ್ತು ಗರ್ವವಿಲ್ಲದಿರುವುದು): ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಗೌರವವನ್ನು ಪಡೆಯಬೇಕೆಂಬ ಬಯಕೆಯು ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯುಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಒಬ್ಬ ವಿಶಿಷ್ಟ ವ್ಯಕ್ತಿಯಾಗಿ ಪರಿಗಣಿಸದೆ, ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಅನಾಮಿಕನಾಗಿರಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಬೇಕು. ತನ್ನಲ್ಲಿರುವ ಸದ್ಗುಣಗಳನ್ನು ಕೂಡ ರಹಸ್ಯವಾಗಿಡುವುದೇ ಜ್ಞಾನಿಗೆ ಅಲಂಕಾರ.

• ಕರ್ತೃತ್ವ ತ್ಯಾಗ: ನಾನು ಜ್ಞಾನಿ ಎಂಬ ಅಹಂಕಾರವೂ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಅಧ್ಯಾಸವೇ ಆಗಿದೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ಆತ್ಮನಲ್ಲಿಯೇ ನಿಷ್ಠೆಯನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದು, ಬಾಹ್ಯ ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ವಿಶೇಷ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆಯನ್ನು ಬಯಸದಿರುವುದೇ ಶ್ರೇಷ್ಠವೆಂದು ಶಂಕರರು ಬೋಧಿಸಿದ್ದಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನ ಜ್ಞಾನಬಲದಿಂದ ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಜಯಿಸಿ, ಸಹಜ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿರಬೇಕು.

ಶ್ರೀ ಸಚ್ಚಿದಾನಂದೇಂದ್ರ ಸರಸ್ವತೀ ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಇದನ್ನು ವಿವರಿಸುತ್ತಾ, ಜ್ಞಾನವೆಂಬುದು ಒಂದು ಬಾಹ್ಯವಾದ ವೇಷವಲ್ಲ, ಅದು ಆಂತರಿಕವಾದ ಅಹಂಕಾರ ನಿವೃತ್ತಿ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಜ್ಞಾನಿಯು ತನ್ನನ್ನು ತಾನು ಬಹಿರಂಗಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದಿರುವುದು ಎಂಬುದು ಒಂದು ಕೃತಕ ಪ್ರಯತ್ನವಲ್ಲ, ಅದು ಆತ್ಮದಲ್ಲಿ ಲೀನವಾದವನಿಗೆ ಉಂಟಾಗುವ ಸಹಜವಾದ ಸ್ಥಿತಿ. ಲೋಕಪ್ರಸಿದ್ಧಿಗಾಗಿ ಹಾತೊರೆಯುವುದು ಅಜ್ಞಾನದ ಲಕ್ಷಣವೆಂದು ಸ್ವಾಮೀಜಿಯವರು ಎಚ್ಚರಿಸುತ್ತಾರೆ.

https://tattvajignasa.in/